«Сандықтағы қолжазба» мазмұндамасы

Ескі үйді бұзу кезінде жұмысшылар шатырдан темір сандық тапты.

Ішінде сарғайған қағаздар мен бір дәптер бар еді.

Үй иесі оны ауыл мұғаліміне көрсетті.

Мұғалім жазудың көне емлемен жазылғанын байқады.

Дәптерді облыстық мұрағатқа жіберді.

Мамандар оның жиырмасыншы ғасырдың басындағы ақынның қолжазбасы екенін анықтады.

Ақынның есімі бұрын тек бір-екі дереккөзде ғана аталатын.

Қолжазбада жарияланбаған отыз шақты өлең сақталған екен.

Келесі жылы олар жеке жинақ болып басылды.

Кітаптың алғысөзінде сандықты тапқан жұмысшылардың аты аталды.

Бір кездейсоқ олжа әдебиет тарихына жаңа бет қосты.

Үй жүз жылдан астам тұрған ескі қыстау еді.

Жұмысшылар сандықты әуелі қоқыс деп ойлады.

Бірі оны ашып көруді ұсынды.

Қағаздар дымқылдан жабысып қалған екен.

Мұғалім оларды мұқият ажыратып, кептірді.

Жазудың біразы оқылмай қалған.

Мұрағат мамандары оны арнайы аппаратпен қалпына келтірді.

Жұмыс алты ай уақыт алды.

Ақынның өмірі туралы деректер де табылды.

Ол отызыншы жылдары қуғынға ұшыраған екен.

Қолжазбаны отбасы сол кезде жасырып сақтаған.

Мұражай оны тұрақты көрмеге қойды.